اهلِ نفرین نیستم، امّا پس از این می شوم گرچه بی دین نیستم،امّا پس از این می شوم حاصلِ دل دادن، آخر دل بریدن میشود چشمِ بدبین نیستم، امّا پس ازاین می شوم حالِ مُجرم ها پس از حکمِ قصاص،آشفتگی ست بدتر از این نیستم،امّا پس از این می شوم چند روزی میشود، بویِ نماندن می دهم اهلِ تلقین نیستم، امّا پس از این می شوم دختری، هرشب تورا تا مرزِ نفرین میبرد مرغِ آمین نیستم، اما پس از این می شوم کاش شاعر می شدم .. این دردها را مو به مو...... گرچه پروین نیستم، امّا پس از این می شوم ندا نوروزی

جز فراق تو مرا هیچ غمی پیر نکرد داغ تو کشت مرا کشت،زمین گیر نکرد جنگ هر لحظه از این باغ گلی چید ،حسین خون تو ،دشمن بی عاطفه را سیر نکرد هرچه آمد به سرت ،عقده ی جنگ جمل است گرچه این را احدی ،بعد تو تفسیر نکرد در دل سنگی اشان کینه ز اولاد علی ست چه تعجّب که برآن ،موعظه تأثیر نکرد همه دیدند مرا،بر سرگودال ولی... حالت خنده اشان هم به تو تغییر نکرد دشمن از برق نگاه تو چنان ریخت به هم اکتفا بر تن بی جامه به یک تیر نکرد خواهرت دید،به چشم خودش آن لحظه کسی در پی غارت انگشتر تو ،دیر نکرد کربلا گرچه پر از داغ جوان بود،ولی... هیچ یک قدر تو این گونه مرا پیر نکر